فیزیک acro واقعی، چهار نقشه، و دو stick روی صفحه که روی گوشی واقعاً کار میکنند. رادیو داری؟ با USB وصلش کن. چیزی برای دانلود نیست، حساب کاربری هم لازم نیست، و بعد از نصب بدون اینترنت پرواز میکند.
دو پیست مسابقه با gate و کرنومتر دور، دو فضای تنگ برای freestyle. همه رایگان، همه در مرورگر، همه روی گوشی هم قابل بازی.
یک پارک بارفیکس پشت حصار توری: بارفیکس در چهار ارتفاع، نردبان افقی، نردبان دیواری، سازهها، دیوار سنگنوردی و یک quarter pipe. اینجا نه gate هست نه کرنومتر. خط را خودت انتخاب میکنی، و هر میله توپُر است.
یک پیست باز به روحیه Liftoff: ده gate، checkpoint، زمانهای میانی و نقشه کوچک. همینجاست که یاد میگیری سرعت را داخل پیچ ببری، بهجای اینکه جلوی هر gate ترمز کنی.
سالنی 110 در 80 متر، با ستونهای سازهای، جرثقیل سقفی، نوار نقاله و نیمطبقهای که میشود از زیرش رد شد. سه مسیر، از یک دور تمیز دور سالن تا مسیری عمودی که از زیر جرثقیل بالا میرود.
سقف کوتاه، ستونهای بتنی، ماشینهای پارکشده و فضای کم بین همه اینها. اینجا سرعت هیچ چیزی به تو نمیدهد. این نقشه برای یاد گرفتن کنترل throttle است و برای رد شدن از فاصلههایی که با کواد واقعی ریسکش را نمیکنی.
دو stick روی صفحه با چیدمان Mode 2، به اندازه شست، و throttleی که مثل رادیوی واقعی رفتار میکند.
throttle بالا و پایین، yaw چپ و راست. این یکی جای ثابت دارد، چون throttle یک موقعیت است، نه یک فشار لحظهای.
pitch و roll. هرجا شستت بنشیند همانجا ظاهر میشود، پس هیچوقت دنبال دایرهای که جای اشتباه کشیده شده نمیگردی.
شستت را برداری، throttle همانجا میماند، دقیقاً مثل یک رادیوی Mode 2. با یک لمس میشود عوضش کرد تا خودش به hover برگردد، اگر اینطور راحتتر یاد میگیری.
هیچ چیزی به خاطر لمسی بودن ساده نشده. همان مدل acro، همان crashها، همان زمانهای دور که روی کامپیوتر هست.
مسیرساز را داخل هر نقشهای روشن کن، خطی که میخواهی را پرواز کن و هرجا دوست داری gate بگذار. مسیر داخل یک لینک کد میشود: بفرست، و دوستت با همان کرنومتر دور پروازش میکند. بدون حساب کاربری، بدون چیزی که روی سرور بماند.
پرواز کن و هرجا gate میخواهی GATE را بزن. بدون فهرست، بدون مختصات، بدون متر.
وقتی داری میسازی، کواد معلق میماند و crash نمیکند: بالا، پایین، جلو، عقب، کناری، چرخش. گذاشتن gate همان بار اول درست درمیآید.
مسیرساز از هر مسیری که باز باشد کپی میگیرد. تا یک gate پرواز کن، برش دار، یکی نو بگذار: بقیه مسیر دقیقاً همانطور میماند که بود.
همه چیز داخل آدرس صفحه است. لینک روی گوشی و لپتاپ باز میشود، و در اپلیکیشن نصبشده آفلاین هم کار میکند.
سایت مثل یک اپلیکیشن نصب میشود: آیکن خودش، تمامصفحه، بدون نوار آدرس. بعد از آن هر چهار نقشه آفلاین کار میکنند.
لازم نیست در فروشگاه اپلیکیشن دنبال چیزی بگردی. دو سه لمس در همین صفحه و روی صفحه اصلی توست.
مترو، ویلای بیرون شهر، رومینگ مرده، زمینی بدون آنتن. نقشهها از قبل روی گوشیاند.
هر چهار نقشه بهعلاوه موتور سهبعدی. کمتر از یک عکس دوربین گوشیات.
بدون تبلیغات، بدون حساب کاربری، بدون خرید درونبرنامهای، بدون ردیابی که تو را جای دیگری دنبال کند.
هر خلبان FPV همین را میگوید: صد ساعت اول مال شبیهساز است. ارزانتر است، سریعتر است، و چیزی هم نمیشکند.
شبیهساز FPV نشان میدهد کواد از دید خلبان چطور پرواز میکند. چیزی که میبینی همان است که گیرنده تصویر به عینکت میفرستد: یک HUD با باتری، سرعت، ارتفاع و افق مصنوعی.
fpv0 در حالت acro پرواز میکند، همان حالت rate که هر مسابقهدهنده و هر خلبان freestyle استفاده میکند. نه خودش تراز میشود، نه چرخ کمکی دارد. کواد دقیقاً همان کاری را میکند که stickها میگویند، از جمله هیچ کاری، وقتی رهایشان کنی.
Liftoff و VelociDrone و Uncrashed و DRL عالیاند، و در عین حال یعنی 15 تا 37 گیگابایت نصب، یک حساب Steam و یک کارت گرافیک. fpv0 در دو ثانیه در همان تبی که باز داری بالا میآید.
وقتی داری برای مسابقه تمرین میکنی، جای یک شبیهساز کامل را نمیگیرد. این همان چیزی است که قبل از خریدن کواد به کار میآید، بین دو باتری، در اتاق هتل، یا وقتی دوستت میگوید "بده من هم امتحان کنم" و حوصله نصب چیزی را نداری.
کسی که هنوز کواد نخریده. چند ساعت اول، stickهای FPV به دست غریبهاند، و هر اشتباه روی سختافزار واقعی به قیمت پروانه تمام میشود. crashها را همینجا بکن.
کسی که همین حالا پرواز میکند. یک گرم کردن قبل از پرواز، یا تمرین بیوقفه یک حرکت مشخص: power loop، split-S، همان فاصلهای که هر بار از دستت در میرود.
هر کسی که فقط کنجکاو است. قبل از اینکه یک ریال خرج کنی بفهم پرواز acro اصلاً کار توست یا نه.
فیزیک WebGL روی 60 فریم بر ثانیه، چهار نقشه، سه مسیر روی نقشههای مسابقه، کرنومتر دور با زمانهای میانی، نقشه کوچک و فلش gate بعدی.
رادیو و گیمپد USB از طریق Gamepad API با کالیبراسیون کامل محورها، stick روی صفحه گوشی، rate قابل تنظیم، و HUDی شبیه همانی که در عینکت میبینی. رایگان، بدون تبلیغات.
نه سیستم پیشرفت، نه باز کردن قفل، نه سکه. یک نقشه باز کن و پرواز کن.
زمان هر gate گرفته میشود. رکورد خودت را بزن، و زمان میانی میگوید وقت را کجا به دست آوردهای یا کجا از دست دادهای.
هر گیمپد USB یا رادیوی FPV در حالت Joystick: RadioMaster، Jumper، TBS، FlySky، FrSky، و دستههای Xbox و PlayStation.
یک راهنمای چهار قدمی پیدا میکند روی رادیوی تو کدام stick throttle، yaw، pitch و roll است. فقط یک بار انجامش میدهی.
حالت rate روی هر سه محور، با prop wash، بالا آمدن دور موتور و افت ولتاژ باتری. تا وقتی یاد میگیری، حالت Angle هم هست.
موقعیت تو، gateها و جهت gate بعدی، زنده، تا بعد از crash بدانی مسیر کدام طرف رفته بود.
گوشههای تیره، خطوط اسکن و پخش شدن رنگ. عین تصویری که از یک لینک آنالوگ واقعی میآید.
بهترین حالت، رادیوی واقعی با USB است. گوشی و کیبورد هم کار میکنند، و هیچکدام نسخه اسباببازی نیستند.
WebGL، یعنی تقریباً هر دستگاهی که در هشت سال اخیر ساخته شده.
اگر سوال تو اینجا نیست، جواب تقریباً حتماً همین است: "بله، رایگان است، و نه، به حساب کاربری نیاز نداری".
کاملاً. نه اشتراک، نه کمک مالی، نه خرید درونبازی، نه تبلیغات. هیچ چیزی پشت حساب کاربری قفل نیست، چون اصلاً حساب کاربری وجود ندارد. بازش کن و پرواز کن.
نه. این WebGL است و در مرورگر اجرا میشود. Chrome، Edge، Firefox و Safari، همه کار میکنند.
اگر بخواهی، میتوانی روی گوشی به شکل اپلیکیشن نصبش کنی . اینطوری یک آیکن روی صفحه اصلی داری و نقشهها آفلاین کار میکنند. باز هم دانلود از فروشگاه نیست: سایت خودش را با کمک مرورگر نصب میکند.
کار میکند، و دقیقاً همین بخشی است که بیشتر شبیهسازهای مرورگری از رویش رد میشوند. دو stick روی صفحه با چیدمان Mode 2 داری، با throttleی که مثل رادیوی واقعی سر جایش میماند، یا اگر ترجیح بدهی خودش به hover برمیگردد.
برای تمرین جدی، کامپیوتر با رادیو هنوز بهتر است، ولی گوشی هم راه کاملاً معقولی است برای بالا بردن ساعت روی stick.
میشود. بیشتر رادیوهای امروزی حالت USB Joystick یا Sim را دارند: RadioMaster TX16S، Jumper T-Pro، TBS Tango 2، FlySky، FrSky. با USB وصلش کن، روی همان حالت بگذارش، و مرورگر آن را مثل یک گیمپد میبیند.
بعد کالیبراسیون را از منو اجرا کن. چهار حرکت stick را با تو میرود و محورها را خودش میبندد، تا لازم نباشد حدس بزنی رادیوی تو کدام را محور 3 صدا میزند.
Acro پیشفرض است و اصل ماجرا هم همین است. این همان حالت rate است که هر مسابقهدهنده و هر خلبان freestyle پرواز میکند: کواد خودش به حالت تراز برنمیگردد، سرعت زاویهای در هر سه محور را تو میدهی.
حالت Angle هم هست، فقط یک کلید فاصله، برای ساعت اول.
کالیبراسیون stick و ترجیح throttle تو در خود مرورگر ذخیره میشوند و از دستگاهت بیرون نمیروند. پاک کردن دادههای سایت آنها را صفر میکند.
بهترین دور تو تا وقتی صفحه را دوباره باز نکردهای میماند. پروفایل ابری و جدول رتبهبندی هنوز نیست.
نه. fpv0 یک شبیهساز ورزشی است: مسابقه از میان gateها، freestyle و پرواز با زمان. مدل سلاح، رها کردن بار، خط نشانهروی و حالتهایی از نوع "هدف را بزن" در آن نخواهد بود. این تصمیمی است تا پایان عمر پروژه، نه فهرستی برای امروز.
اینکه چه چیزی را نمیسازیم و چرا، در شرایط استفاده نوشته شده است.
نه حساب کاربری، نه نام، نه ایمیل. چیزی که جمع میشود بینام است: کدام نقشه باز شده، گوشی یا کامپیوتر، کدام روش کنترل، جلسه چقدر طول کشیده. از روی همین تصمیم میگیریم نقشه بعدی چه باشد.
هیچکدام کسی را شناسایی نمیکند، تبلیغات هم نیست و ردیاب شخص ثالث هم نیست. اگر مرورگرت Do Not Track یا Global Privacy Control بفرستد، اصلاً چیزی فرستاده نمیشود. جزئیاتش در سیاست حریم خصوصی.
آنها شبیهسازهای پولی و کاملاند، با فیزیک عمیق، ساخت دلخواه کواد و لیگ آنلاین. در عین حال یعنی یک دانلود بزرگ و یک خرید.
fpv0 همان سبک و رایگانی است که در یک تب باز میشود: برای قدمهای اول، برای گرم کردن، و برای اینکه گوشی را بدهی دست کسی که میخواهد ببیند FPV چه حسی دارد. دو ابزار متفاوتاند. داشتن یکی جلوی خواستن آن یکی را نمیگیرد.